AGRAFKA

Jesteś tu: Strona główna » AGRAFKA

Nr 1/ 2015

 

 

WYWIADÓWKA

                Kontakty nauczycieli z rodzicami od lat są bardzo sformalizowane. Standardowy przebieg takich spotkań zwanych wywiadówkami wygląda następująco: najpierw komunikaty, następnie wręczenie rodzicom kartek z ocenami, potem prośba o wpłaty na różne cele. I to już koniec.

                Zastanawiające, dlaczego niejednokrotnie marnowana jest świetna okazja, aby lepiej się poznać, wymienić poglądy, opracować niezwykle ważne w procesie wychowania wspólne koncepcje postępowania w określonych sprawach? Jak uaktywnić rodziców, co zrobić, aby wywiadówki spełniały właściwe role?

                Odpowiedz jest prosta. Należy przeprowadzać je w sposób:

  • Jasno określić cel i charakter spotkania
  • Ustalić temat, zaplanować szczegółowy porządek
  • Trafnie dobrać treści, które maja być omawiane
  • Przygotować odpowiednie materiały
  • Sprawnie prowadzić zebranie
  • Pomyśleć o dodatkowych atrakcjach (np. film o klasie, zdjęcia z wycieczki itp.).

 

 

 

                WYWIADÓWKOWY DEKALOG RODZICA


1. Bądź poinformowany.


Interesuj się szkolnymi losami dziecka przez cały rok. Jeśli będziesz wiedział, co się dzieje w klasie, jakie twoja pociecha ma stopnie, jakie trudności sukcesy i wybryki, będziesz znał z jej opowiadań nauczycieli, nie dasz się zaskoczyć lawiną zarzutów na wywiadówce. Uwaga! Nie wypytuj dziecka, „ co tam w szkole”, bo przestanie ci cokolwiek mówić. Raczej słuchaj uważnie, co sam chce ci powiedzieć. Przed wyjściem na wywiadówkę zapytaj go czy jest coś, o czym powinieneś wiedzieć i czego możesz się spodziewać.


2. Przygotuj sobie pytania dla nauczyciela.


Jeśli uważasz, że coś wymaga omówienia z wychowawca, zrób sobie notatki przed zebraniem. Dzięki nim o niczym nie zapomnisz i nie wyjdziesz z poczuciem zmarnowanego czasu.


3. Unikaj uprzedzeń.


Nawet, jeśli poprzednie wywiadówki były mało owocne lub nieprzyjemne, to nie znaczy, że i tym razem musi tak być. Nie nastawiaj się te negatywnie do nauczyciela. Jeśli rodzice będą mili i skłonni do współpracy, nauczyciel także odpowie tym samym.


4. Nie traktuj nauczyciela jak przeciwnika.


Nie zachowuj się tak, jakbyś musiał się bronić i odpierać kolejne zarzuty. To zebranie rodzicielskie, a nie bitwa. Jeśli od razu zaczniesz atakować, będziesz napastliwy, agresywny, nie dojdziesz do niczego. Wysłuchaj nauczyciela spokojnie, uśmiechnij się do niego, a potem przedstaw swoje stanowisko.


5. Zawsze solidaryzuj się z dzieckiem.


W rozmowie z wychowawcą stawaj zawsze po stronie swojej pociechy, nawet, jeśli sam widzisz, że nie jest ona bez winy. Zawsze broń dziecka, ale nie w ten sposób, że będziesz kwestionował relację, czy opinię nauczyciela lub oskarżał innych uczniów lub co gorsze nauczyciela za złe wyniki swojego dziecka.


6. Nigdy nie skarż na swoje dziecko.


Nie skarż się, że jesteś już bezradny i sam nie wiesz, jak wpłynąć na potomka, nie mów, że sam masz z nim kłopoty wychowawcze. Jest to po pierwsze, nielojalne wobec córki czy syna, a po drugie moje zostać wykorzystane przeciwko niemu. Uczeń moje kiedyś usłyszeć od nauczyciela: „Nawet twoja matka powiedziała, że jest bezradna”.  Poczuje się wówczas zdradzone i bezradne wobec zmowy dorosłych. Wtedy szkoła i dom staną się jego przeciwnikami, a to może przynieść opłakane skutki.


7. Nie dopuść do mieszania kompetencji.


Nie obiecuj, że sam dopilnujesz odrabiania lekcji, że będziesz sprawdzał, czy dziecko zawsze nosi farby na plastykę, a tenisówki na wychowanie fizyczne. Nauka to sfera odpowiedzialności ucznia, a wychowanie szkolne to domena nauczyciela.  Nie rewanżuj się krytykowaniem nauczycieli. Współpracujcie! 


8. Domagaj się także pochwał.


Nie zgadzaj się, żeby wypowiedź nauczyciela o twoim dziecku czy o całej klasie sprowadzała się wyłącznie do narzekania. Zapytaj wychowawcę, co dobrego może powiedzieć o swojej klasie. Niestety nauczyciele często uważają, że, jeśli uczniowie są przygotowani do lekcji, zdyscyplinowani, koleżeńscy i aktywni to nie ma, o czym mówić, bo przecież to normalne tak być powinno. Przypomnijcie, że pochwała jest dobrą motywacją do pracy.


9. Nie wdawaj się w spory z innymi rodzicami.


Niekiedy rodzic oskarżonego przez wychowawcę dziecka próbuje bronić się, szukając wespół winnych i atakując rodziców innych uczniów. Wywiadówka zmienia się wtedy w kłótnie i nic pozytywnego z tego nie wynika. Może to tylko pogorszyć stosunki koleżeńskie. Nie musisz odpierać zarzutów innego rodzica. Porozmawiaj z nim w cztery oczy albo powiedz tylko, że jesteś innego zdania.


10. Nie odgrywaj się na dziecku.


Po powrocie do domu oszczędź dziecku złości, goryczy i kar. Nie relacjonuj całego przebiegu zebrania, nie krytykuj nauczyciela ani innych rodziców. To było zebranie dorosłych, a nie uczniów. Spokojnie opowiedz dziecku o tym, co dotyczy jego osoby:, co trzeba poprawić, jakie zachowania należy zmienić? Zapewnij, że wierzysz w swoja pociechę oraz, że jesteś gotów do pomocy. Niech dziecko poczuje sojusznika w mamie i tacie. To mobilizuje bardziej niż groźba i kara.

 

 

 

DROGI RODZICU!

BEZSTRESOWE WYCHOWANIE NIE OZNACZA, ŻE DZIECKO MOŻE ROBIĆ WSZYSTKO TO, CO MU SIĘ TYLKO PODOBA .

TO OZNACZA ŻE „KIJ” ZAMIENIAMY NA ROZMOWĘ!


AgraPka